Kralj Srba, Hrvata i Slovenaca ostao je upamćen kao kralj Ujedinitelj. Kralj Aleksandar I Karađorđević vladao je počev od 1914. do 1934. godine, kada je na dan 9. oktobra ubijen u atentatu u francuskom gradu Marseju.
Najpre je bio na čelu Kraljevine Srbije i to kao regent prestolonaslednik, u periodu od 1914. do 1918. godine. Naredne tri godine bio je regent prestolonaslednik Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, da bi kralj iste te države bio u periodu između 1921. i 1929. godine. Poslednjih pet godina života, između 1929. i 1934. godine Aleksandar Karadjordjevic bio je kralj Jugoslavije.
Osim njega, postojao je i knez Aleksandar Karađorđević, koji je bio njegov predak. Živeo je tokom 19. veka, a na čelu Kneževine Srbije bio je u periodu od 1842. do 1858. godine.
Kralj Aleksandar Karađorđević biografija ukratko
Mnogo toga se ima reći o liku i delu kralja, koji se smatra tvorcem najpre Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, a docnije i Jugoslavije. I dok ima onih koji smatraju da je to genijalna ideja, ima i onih koji misle sasvim suprotno.
Sin Petra Prvog Karađorđevića i Zorke iz dinastije Petrovića, kralj Aleksandar Karađorđević rođen je 16. decembra 1888. godine na Cetinju. Ubijen je 9. oktobra 1934. godine u Marseju, u Francuskoj. Sa Marijom Karađorđević imao je troje dece i to Petra II, Tomislava i Andreja.
Istorijski je ostao upamćen kao kralj Uljedinitelj, budući da je stvaranjem nove države uspeo da ujedini Srbe, Hrvate i Slovence. Regent novoformirane države postao je zahvaljujući tome što se Đorđe Karađorđeević, njegov stariji brat, odrekao prestola.
Nakon odrastanja na Cetinju, na dvoru svog dede, knjaza Nikole Prvog Petrovića, Aleksandar Karadjordjevic školovanje nastavlja u Rusiji, gde je pohađao u Sank Peterburgu Vojnu školu. Početkom prošlog veka, kada je nakon Majskog prevrata na presto doša kralj Petar Prvi Karađorđević, Aleksandar školovanje nastavlja u Beogradu.
Kasnije je uzeo učešće u Prvom balkanskom ratu, gde je formalno zapovedao Prvom armijom. Nakon toga bio je i vrhovni zapovednik tokom Bitke na Ceru i Bitke na Kolubari u Velikom ratu. Sa ocem, kraljem Pterom I Karadjordjevićem, srpskom vojskom i narodom, prošao je Albansku golgotu.
Nakon što je 1. decembra 1918. godine zvanično proglašeno ujedinjenje, kralj Aleksandar I Karadjordjevic se našao na čelu novoformirane države, koja je bila svojevrsna preteča države poznate kao Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija.
Iako su na njega i ranije pokušavani atentati, kralj Aleksandar Karađorđević ubijen je u atentatu u Marseju 1934. godine, na dan 9. oktobra. Smatra se da su atentat pripremili i izvršili ustaše koje je vodio Ante Pavelić i članovi VMRO, bugarske, odnosno makedonske revolucionarne organizacije, koja je ostala upamćena po mnogim terorističkim aktima. Osim njega, u atentatu je ubijen i Luj Bartu, tada ministar spoljnih poslova Francuske. Vlado Georgijev Černozemski, čije je pravo ime bilo Veličko Dimitrov Kerin, Bugarin, član VMRO-a označen je kao izvršilac atentata na kralja Aleksandra.
Knez Aleksandar Karađorđević
Iako se neretko meša sa kraljem Ujediniteljem, knez Aleksandar Karađorđević potpuno je druga istorijska ličnost.
Rođen je 11. oktobra 1806. godine u Topoli, a preminuo 3. maja 1885. godine u Temišvaru i na čelo Kneževine Srbije došao je nakon što je ubijen knez Mihailo Obrenović.
Nakon što je knez Aleksandar Karajordjevic sišao sa trona, nasleđuje ga knez Miloš Obrenović, kada nastupa istorijski period poznat kao Druga vlada Miloša i Mihaila.
Otac kneza Aleksandra bio je Đorđe Petrović, u narodu poznat kao Karađorđe, a jedan od njegovih sinova bio je i Petar Prvi Karađorđević, koji je sa srpskom vojskom i narodom prošao Albansku golgotu.
Gde je sahranjen Aleksandar Karadjordjević?
Nedaleko od centra Topole, na brdu Oplenac kralj Petar I Karađorđević izgradio je crkvu, koju je posvetio Svetom Đorđu. U kripti te crkve nalazi se i mauzolej članova porodice Karađorđević.
Upravo tu je sahranjen i kralj Aleksandar Karadjordjevic.
Međutim, knez Aleksandar Karađorđević nije najpre bio sahranjen u kripti Oplenačke crkve. Nakon što je 1885. godine rpeminuo na svom imanju u Temišvaru, najpre je sahranjen u Beču. Nažalost, ni na onom svetu nije imao mira, jer postoje izvori koji navode da je njegova lobanja 1911. godine bila ukradena, a da je grob u Beču bio oskrnavljen. Ipak, brzo nakon tog incidenta njegova lobanja je pronađena, a počev od 22. decembra 1911. godine njegovi i posmrtni ostaci njegove supruge Perside, takođe počivaju u crkvi posvećenoj Svetom Đorđu na Oplencu, u Topoli.
