Ako ste pripadnik generacije starije od 40 godina, onda sigurno znate šta je tablić? Kartaška igra koja je, ne samo obeležila detinjstvo mnogih, nego i pomogla mnogima da savladaju sabiranje, koliko god to nekome možda neobično zvučalo.
Iako postoje pravila o tome kako se igra tablić u dvoje, istina je da je bilo uobičajeno da se tablić igra u četvoro. Tačnije u parovima, odnosno nekoj vrsti suparnika, koji su se utrkivali u tome da odnesu što veći broj štihova i čuvenu „malu dvojku“, što je bila karta sa oznakom deteline.
Šta je tablić?
Ne samo da bi se bolje razumelo šta je, nego i kako se igra tablića, treba se upoznati sa osnovnim pojmovima ove zanimljive kartaške igre.
Prvo i osnovno jeste talon, koji čine karte koju su svima vidljive. Zatim su tu štihovi, odnosno karte koje se računaju i od kojih zavisi krajnji rezultat igre, pobeda ili poraz. Osim svih karata sa „slikama“, odnosno kraljeva, dama i žandara, u štihove su urbajani i takozvani asovi, odnosno jedinice.
Međutim, postojala su i dva štiha, koja su imala vrednost dva. Bila je to, već pomenuta „mala dvojka“, odnosno dvojka tref, kako se žargonski nazivala. A zapravo dvojka detelina. Takođe, štih je bila i crvena desetka karo.
Svi štihovi, osim „male dvojke“ i pomenute desetke, imali su vrednost jedan u završnom sabiranju. Istini za volju, neko je i dvojku tref računao kao jedan.
Kako se igra tablić sa kartama?
Sa svim kartama u jednom špilu i to ukupno njih 52 se igra tablića. Prilikom svakog deljenja igrači treba da imaju po šest karata.
Nakon što se špil karata dobro izmeša, jedan od igrača i to onaj koji sedi sa leve strane onoga koji deli karte, trebalo bi da „preseče“ špil i da izvadi četiri donje karte za talon. Nakon deljenja karata, započinje igra i to tako što prvi igra onaj igrač koji sedi sa desne strane onoga ko deli.
Karte sa talona se „nose“ jednostavnim sabiranjem. Zanimljivo je da u tabliću postoji i vrednost 11, kada recimo 9 plus 2 treba da „nosi“ takozvani as, odnosno kec, kako se žargonski naziva karta čija je oznaka jedan.
Budući da se tablić igra sa celim špilom, odnosno 52 karte, to se računaju i džokeri, koji mogu da nose bilo koje dve iste karte.
Još jedno pravilo o tome kako se igra tablića odnosi se i na table. Zapravo su u pitanju takozvane recke, koje se beleže kratkom vodoravnom crticom. Nakon što igrač odnose sve karte sa talona, njemu se piše tabla ili crtica. Pisanje obično podrazumeva da se peta tabla piše tako što se njome precrtaju sve četiri zabeležene jedna ispod druge, pa je i lakše prilikom sabiranja.
Postoji još jedno pravilo, a tiče se rezultata ove igre. Naime, kada se izbroje štihovi, dodaju se i „tri na karte“. Tačnije igrač ili par igrača dobijaju tri dodatna poena, ako su prikupili sa talona veći broj karata.
Takođe, postoji i situacija koja je poznata kao „pata karte“, a kada i jedna i druga ekipa imaju isti broj prikupljenih karata, odnosno po 26. U tom slučaju se računaju samo štihovi koje je svaka ekipa prikupila tokom tablića i niko ne dobija tri dodatna poena.
Obično se tablić završava nakon što jedna od ekipa ili jedan od igrača dostignu 101 poen, sa sve uračunatim tablama ili reckama, kako se popualrno nazivaju.
