Tek jedna od mnogih muka u srpskom jeziku odnosi se i na to kako se zove čovek koji je iz Ljiga. Malo mesto, čiji naziv ima tako malo grafema, a zadaje toliko muka onima koji žele naš jezik da govore pravilno.
Ipak, gramatika i pravopis srpskog jezika nemaju ama baš nikakav problem sa time. Treba se samo upoznati sa pravilima o tome kako se tvore reči, koje predstavljaju stanovnike gradova u mesta.
Čovek iz Ljiga
Nekada smo se svi oslanjali na čuvenu “Žutu gramatiku”, kako je bio kolokvijalni naziv za udžbenik srpskog jezika za sva četiri razreda srednje škole, autora Živojina Stanojčića, Ljubomira Popovića i Stevana Micića, čiji je pun naziv “Savremeni srpskohrvatski jezik i kultura izražavanja”. Upravo tu je jasno objašnjeno i kako se zove čovek iz Ljiga. Tačnije, objašnjeno je kako se grade reči, koje predstavljaju stanovnike mnogih mesta i gradova u Srbiji, pa samim tim i Ljiga.
Kada se na tvorbenu osnovu dodaju određeni sufiksi, nastaje takav jedan termin.
Konkretno, u slučaju Ljiga tvorbena osnova je Ljig, a sufiks koji se u tom slučaju dodaje na nju je – anin.
Kako se zove čovek koji je iz Ljiga?
Možda je sada malo jasnije kako se zove čovek iz Ljiga, ali pod pretpostavkom da poznajete i glasovne promene. Konkretno, u ovom slučaju da ste upoznati sa time šta je palatalizacija.
Podsećanja radi, u pitanju je glasovna promena koja podrazumeva prelazak zadnjonepčanih suglasnika K, G, H u prednjonepčane suglasnike Č, Ž, Š, a kada se nađu ispred vokala A, E i I.
Dakle, u konkretnom primeru najpre dobijamo obljik Ljiganin, nakon čega to bezvučno G, koje se našlo ispred vokala A, prelazi u zvučno Ž.
Tako dobijamo da je čovek iz Ljiga Ljižanin.
Na taj način se formira i ženski oblik, Ljižanka, odnosno množina Ljižani i Ljižanke.
